Woorden niet willekeurig

Een van de basisfundamenten van de taalwetenschap is aan het wankelen gebracht. Mogelijk bestaat er toch een verband tussen de klank van een woord en de betekenis.

Eeuwenlang ging taalwetenschappers ervan uit dat klank en betekenis ongerelateerd zijn, maar dat idee was nog nooit op grote schaal getest.
Hoe een woord klinkt, zegt misschien toch iets over wat het betekent.

De klanken waarmee we basale begrippen aanduiden, houden mogelijk verband met de betekenis van de begrippen. Dat blijkt uit omvangrijk statistisch onderzoek van een internationaal team van taalwetenschappers, gepubliceerd in vakblad PNAS.

Al eeuwenlang gaan taalwetenschappers ervan uit dat in natuurlijke talen klank en woordbetekenis ongerelateerd zijn, met uitzondering van bepaalde woorden die geluiden aanduiden, zoals piepen en ritselen. Dit idee was echter nog nooit op grote schaal getest.

De onderzoekers analyseerden 62 procent van de ruim 6000 talen die wereldwijd worden gesproken. Ze bestudeerden honderd woorden die basale begrippen aanduiden, zoals lichaamsdelen, persoonlijke voornaamwoorden en natuurverschijnselen.

Neus

De woorden bleken veel vaker dan je op basis van toeval zou verwachten overeenkomstige klanken te bevatten. Het woord voor neus bevat bijvoorbeeld in veel talen de klank neh en woorden die de kleur rood aanduiden, hebben vaak een r-klank. Ook waren sommige klanken opvallend vaak afwezig. Woorden voor ik bevatten bijvoorbeeld zelden de klanken p, b, t, s, r en l.

Omdat de patronen zich gevormd hebben in talen die onafhankelijk van elkaar zijn geëvolueerd, vermoeden de onderzoekers dat er een verband bestaat tussen bepaalde klanken en basale begrippen. Waarom dat verband er is, weten ze nog niet. Mogelijk komt het voort uit de structuur van de taalgerelateerde gebieden van het brein.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste wetenschapsnieuws? Meld je nu aan voor de New Scientist nieuwsbrief.

Lees verder:

Over de auteur

Yannick Fritschy

Yannick Fritschy is wetenschapsjournalist en redacteur bij New Scientist. Hij schrijft over alle wetenschappen, met een voorliefde voor sterrenkunde en taal. Daarnaast zit sport in zijn DNA. In zijn vrije tijd doet Yannick veel aan voetbal en hardlopen.



1 Reactie

  • Hans J. Snijders

    | Beantwoorden

    PLAGIAAT!
    “Ideeën die de wereld veranderen” (New Scientist)
    “Nederlandse en Vlaamse onderzoekers lopen voorop in de internationale wetenschappelijke wereld. Ze bestuderen de kleinste deeltjes waaruit de werkelijkheid is opgebouwd, ontrafelen de werking van ons brein en ontwerpen de technologieën van de toekomst. Dit boek brengt de beste interviews uit New Scientist van de afgelopen twee jaar. De wetenschappers spreken vrijuit over hun onderzoek, over de uitdagingen die ze daarbij tegenkomen en over de grensverleggende ontwikkelingen in hun vakgebied”.
    De HAMVRAAG luidt echter HOEZO OPEENS Nederlandse en Vlaamse “wetenschappers” (> dts. Wisschenschaftler alias VERDOEZELAARS) voorop lopen … OMDAT ze PLAGIAATPLEGERS zijn!
    De universele klankhelix van Goropius Becanus zegeviert en die is niet door plagiaatplegers als de Deutsche Sprachatlas (Philipps-Universität Marburg) of een Robbert Dijkgraaf of een Erik Verlinde – wiens naam helixt in VERLINKER – maar door mij herontdekt sinds ik begrepen heb dat er niet drie (p, t en k) maar vier rijtjes (p, t, k en w) bestaan. Dit houdt in dat de klankverschuiving alias Jacob Grimm fout is, want woorden slijten niet van achteren af (Duits ‘der’ > Nederlands ‘de’), maar worden juist van achteren langer (adjectio), terwijl ze van voren oplossen (detractio). We schrijven ‘I know’ maar zeggen ‘ai no’. Schrijfwijzes hebben veel onduidelijkheid gesticht. Afgezien van (1) adjectio en (2) detractio onderscheidde Becanus nog (3) metathesis, waarbij klanken (bortst > Brust), lettergrepen (madog > dogma) en woordgroepen (ik heb laten horen > hören lassen) draaien. Dit klankpatroon verwarden taalkundigen met inversie, terwijl ze de door Becanus opgeworpen (4) PERMUTATIO verwaarloosden. Soms moet je woorden van achteren naar voren lezen zoals in deze ‘helix’: MADAM > (m)ADAM > ndl. ADEM > dts. ATEM / META (permutatie) > METAAL > MENTAAL > MIJN TAAL (delivery: woorden schieten los: spatie). Maar MIJN TAAL helixt nu in UNIEK INSTRUMENT en dat is de ‘universele klankhelix’ ook, want met dit vaste, universeel geldig klankpatroon kunnen we de TIJD (en dat is de vierde dimensie) ZICHTBAAR maken!
    Omdat ik deze herontdekking deed, werd ik door de universiteitsleiding van de Philipps-Universität Marburg eerst van sexuele intimidatie beschuldigd en vervolgens door interne artsen ontoerekeningsvatbaar verklaard. Ik zou zelfmoord plegen, anderen vermoorden en paranoide psychotisch zijn. Opvallend is dat mijn artikelen en boeken die ik op Research Gate heb gepubliceerd (DOI-nummer) door een gesloten account niet beschikbaar zijn, terwijl de papieren uitgaven (ISBN) door de Deutsche Nationalbibliothek niet zijn ‘eingearbeitet’. Mijn herontdekking van de universele klankhelix (soundhelix, Lauthelix) op 28.10.2013 is door klokkenluider Markus Kühbacher bevestigd die de Marburgse taalkundigen, geneeskundigen en natuurwetenschappers ervan beschuldigd mijn onderzoeksresultaten te verdoezelen om zichzelf ermee te kunnen profileren. Nu – drie jaar later – menen de Marburgse linguisten hun nieuwe studiegangen (Kognition und Kommunikation) in te kunnen voeren zonder vermelding van de bijdragen die Becanus en Schapendonk hier hebben geleverd. Hoe DIEP kunnen ‘wetenschappers’ nog zakken die er met de theorieën van het MATRIARCHAAT (i.c. de ‘hexa’s’ ) vandoor gaan, want op hun kennis (i.c. Orfische Theologie) is de klankhelix (Lauthelix, soundhelix) gebaseerd.
    De techniek van dit ‘moleculair metselwerk’ zit hem in de OERTAAL waarvan het Nederlands als oudste nog levende taal het bewijs levert, want het gaat om de helix MAT > MIJTER > MYSTERIE van de celdeling, waarin MIJTER naar de vijfhoek (pentagram) verwijst, maar wel DUBBEL, waardoor het om een dubbele vijfster gaat, die een TIENKANT met hierin een ‘hexa’, een ‘penta’ en een ‘verloren driehoekje’ vormt.
    Een zin als ‘De METSElaar METSElt MET ‘METZE’ (metathesis ZE-MET > CEMENT) illustreert hoe uit MAT > MATZE alias ‘brood’ dat in het Engels naar BREATH alias ADEM (i.c. zuurstof) verwijst, samenhangt met ATEM / META > METAAL waarbij het om IJZER (i.c. VOLK > VOLKS VOL(k)STAAL (dialect) > VOL STAAL alias IJZER gaat! Nemen we het christelijke motief van de SLANG gaat het om onze DIALECTEN (i.c. klankhelix) waardoor het Engelse ‘slang’ (i.c. dialect) het belang van de INTERFERENTIE illustreert. Het THEOS verwijst namelijk niet alleen naar GOD (vgl. theologie), maar ook naar VOLK. Hierdoor komt een fenomeen als ‘religie’ in een heel ander daglicht te staan.
    Mannen hebben dit fenomeen nooit zelf ontdekt, de reden waarom ze mij als ontdekster denken de mond te kunnen ‘snoeren’, maar aan het SNOERSERVIES (i.c. het Delfs blauw) kun je de ‘joden’ herkennen, staat er in de Bijbel. De vraag luidt WAAR het eigenlijk IJZER (> IJZERHOEK) dat helixt in ISRAEL feitelijk lag? Landnamen als GERMAINE (Frankrijk) – waarin het ‘le maine’ (i.c. de hand Gods) dat helixt in ‘je maintendrai’ (Oranje-Nassau) – naast GERMANIA (Duitsland) veroorzaken net als IJZER > ISRAEL een hoop verwarring, want volgens Becanus’ klankhelix verhuisden niet de Duitsers naar Frankrijk, maar stichtten de FRANKEN in Duitsland het FRÄNKISCHE daar klinkers alfabetisch helixen. Let echter wel op de ‘toonhoogtes’, want Kanaän kent drie verschillende variaties op de klank a.
    Verwijder ook deze tekst, redacteuren van Newscientist, en bewijs daarmee dat je VREES je ‘fraset’ door hier slechts ‘holle phrasen’ te publiceren.
    Het feit dat huidige taalkundigen NOOIT hebben begrepen dat Goropius Becanus wel degelijk terecht de VADER der vergelijkende taalwetenschappen moet worden genoemd, komt door diens PERMUTATIE (lees van achteren naar voren en / of verdubbel (vgl. nevel > leven; koppiekoppie) en de DELIVERY (woorden schieten los), waarmee de SPATIE die helixt in SPECIE (i.c. mortel, cement) is bedoeld die helixt in ‘FACIES’ (i.c. poep, stront > strontium) alias GEZICHTEN wat met het POINTILLISME samenhangt dat helixt uit PAT > POOT (> pootvrouwen) naast POINTE alias CLOU dat helixt in KLAUW (i.c. poot, maar ook ‘roof’ alias ‘dak’), want het waren de VROEDVROUWEN alias BAK > BAKER (bakermat) > dts. BÄCKERFRAUEN die het LABYRINTH (melkweg) ontcijferden als ‘het lab van de koe’ (melk > room), het ‘stremsel van het kalf’. Deze KOE helixt in KOEVOET (breekIJZER) > de KOE VOEDT !
    Bekijk het schilderij van Solothurm waar geen ‘bisschop’ maar de vroedvrouw van Maria geen HAND maar een KLAUW heeft, die de CLOU symboliseert: het GEHEIM van ons zintuig TAAL als ‘vierde’ (tijd), maar dus VIJFDE dimensie’! Want het gaat om het SPIERS (Brabants voor ‘speeksel’, ‘spuug’), een SEKREET > SECRET (> haar script > cryptisch) dat niet alleen naar ‘afscheiding’ verwijst, maar ook naar TRUT die de TRUTH (waarheid) heeft gevonden: SPI (vgl. ‘delpi > delphi > phi (gulden snede) > SPIE (hoek) > SPIERS > PIERCING alias WORMGAT waardoor de mens kan ontsnappen.
    Het gaat ook niet om de enen of nullen maar om de een en de nul die samen de TIEN vormen die helixt uit TAN, want klank > klinkers ‘helixen’ volgens Becanus’ universele klankhelix alfabetisch. Het gaat om de MORFISCHE resonantie, waarbij diphtongen als een ou of au ook tegelijkertijd kunnen optreden. Een dubbele vijfhoek alias vijfster vormt een TIENKANT waarin een HEXA, een PENTA(gram), maar ook een ‘verloren driehoekje’ zitten. Bij klanken gaat het om klankkleuren waarbij Dts. BLAUPAUSE een rol speelt. Een begrip als PAUZE heet in het Fries AMERI dat helixt in AMERIKA maar dan in A MIRACLE (spaties zijn de ‘witte vlekken’), waarbij het om een ‘wonder’ gaat, maar wat werd met dit woord in het verleden nou eigenlijk bedoeld? Het had betrekking op WENKBRAUW en dus eigenlijk op KRAAM > (K)RAAM > ROOM(se kerk) waarbij het ‘raam’ op vierkanten betrekking heeft, maar het KRAAM helixt in KROMMING, want woorden lossen van VOREN op en worden van achteren langer (het tegendeel van wat kluns Jacob Grimm beweerde). Het christelijke motief van de SLANG heeft dus betrekking op de Engelse betekenis ervan: DIALECT. Taal (TANCODE > GODE > GOD) stuurt ons dus, want onze dialecten zijn tot op detail te voorspellen sinds we begrepen hebben dat Becanus’ universele klankhelix (Lauthelix, soundhelix) de ANTICHRIST (SATAN = SAN(c)TA) is die Jezus ons 2000 jaar geleden al aankondigde. Met dit universeel geldige klankpatroon kunnen we het verleden reconstrueren en de toekomst spellen en dus de TIJD als VIERDE dimensie ZICHTBAAR maken. Dat klinkt als een WONDER, maar is slechts een > VONDST (een idee), want dat is de eigenlijke betekenis van ‘wonder’.

    Deze tekst wordt ook elders gepubliceerd.

    Ans Schapendonk (16 maart / 24 mei 2017 / 22 juni 2017)

Plaats een reactie