Geboorte van planeet waargenomen

Astronomen hebben de ontdekking van een planeet in de maak gemeld. Het is de eerste keer dat een planeet in dit vroege stadium wordt gevolgd. Het team van het European Southern Observatory dat de ontdekking deed, wil nu theorieën over planeetvorming testen.

 

De Very Large Telescope in Chili pikte de planeet op in de nevel van gas en stof rond de ster HD100546, die ongeveer 335 lichtjaren van de aarde af staat. Uit nadere bestudering van de beelden concludeerden de astronomen dat de planeet een gasreus zoals Jupiter is, die in 360 jaar rond zijn ster draait. Met een geschatte leeftijd van enkele honderdduizenden jaren is de planeet nog piepjong.

De geboorte van planeten was voorheen het domein van computersimulaties en theorieën. De theorie die stelt dat planeten ontstaan door het samentrekken van materiaal in de nevel rond een ster, heeft momenteel de meeste aanhang. Dat het ook echt zo gaat is echter nooit bevestigd, omdat het proces nog nooit daadwerkelijk werd waargenomen. De ontdekking van de jonge planeet, die voorlopig de naam HD100546 b draagt, stelt de astronomen voor het eerst in staat om deze theorie te testen.

Hoewel de astronomen betrokken bij de ontdekking vrij zeker weten dat ze een jonge planeet ontdekt hebben, wijzen ze de mogelijkheid dat ze eigenlijk achtergrondstraling gemeten hebben niet meteen van de hand. Een tweede serie waarnemingen kan deze alternatieve verklaring uitsluiten.

Carlos de Lannoy

2 Reacties

  • Labjas

    | Beantwoorden

    Ik heb ook een theorie over planeetvorming en denk daar al enige tijd over na, maar ben totaal niet geschoold in Astronomie, dus misschien klopt er weinig van.

    Ons Zonnestelsel bestaat uit 2 delen. Van Mercurius t/m de Asteroïden-gordel en dan de gasplaneten t/m de Oortwolk. Best frappant.

    Er was al (op New Scientist) dat jonge Zon-achtige sterren in het begin een periode hadden van turbulente uitbarstingen die dermate heet waren dat sponsachtig Si/Fe materiaal deels smolt en plakkerig werd. Te heet weinig plakkerig (Mercurius), idem voor te koel, nog net Mars en daarna de Asteroïden gordel. Hierop verder denken, kom ik erop dat IJs/Water het vervolg zou kunnen zijn, voor de Gasplaneten enz. Dit tezamen dat IJs vloeibaar wordt onder druk en weer vast als de druk weg valten ook Methaanhydraten vormen kan. Kan het voldoende plakkerig zijn om als kleefstof te dienen voor de vorming van grote brokken of Planeten. Want alleen zwaartekracht, v/d Waalskrachten of Elektrostatische krachten leveren geen ding ter grootte v/e Planeet, die ook nog eens compact is. Want nu is er geen vorming meer van grote brokken of planeten, in ons Zonnestelsel. dus er miste iets, de kleefstof, denk ik. De grootte v/d Gasplaneten en de Oortwolk vormden zich volgens deze temp.gradient.

    Zelfs de Maan, Geia, tesamen met de Aarde is dan verklaarbaar. Daar was de plakkerigheid het grootst.

    Het is maar een idee, maar misschien een bijdrage . Mvg Labjas

  • Rob

    | Beantwoorden

    Labjas, Planeten en sterren of zonnen. ‘Terra firma’ of toch iets heel anders?
    https://www.youtube.com/watch?v=tNHU5KOI9lQ

Plaats een reactie