Chriet Titulaer over leven in de ruimte: ‘Privacy is moeilijk te realiseren’

Dit weekend overleed de beroemde sterrenkundige en wetenschapspopularisator Chriet Titulaer. Als voorbeeld voor de huidige generatie popularisatoren, inclusief de redactie van New Scientist, staan we daarom deze week stil bij zijn spraakmakende publicaties uit het verleden. Vandaag deel 3: Chriets voorspelling over gezinnen die gaan wonen in de ruimte.

Toeristische ruimtereizen lijken nu steeds meer werkelijkheid te worden. Verschillende commerciële bedrijven, zoals Space Adventures, zijn bezig om deze reizen te bewerkstelligen. Veel mensen willen namelijk wel een reisje naar de ruimte meemaken. De mens is dan ook van nature een avonturier, volgens Chriet Titualer. Hij voorspelde in 1983 dat in de verre toekomst een moment zou komen waarop baby’s in de ruimte geboren zouden worden en gezinnen in ruimtestations zouden wonen.

Download hier het hele artikel (pdf).

Zo ver zijn we nog niet. Dit komt door de vele problemen die gepaard gaan met een langdurig verblijf in de ruimte. Titulaer was hiervan op de hoogte. In New Scientist-voorloper Natuur en Techniek schreef hij over de fysieke en psychische ongemakken in de ruimte. ‘De afwezigheid van zwaartekracht is een van de factoren die de ruimte tot een uitzonderlijke omgeving maken’, schreef Titulaer in 1983. ‘Van veel belang zijn echter ook de factoren als isolement, verstoring van het bioritme, dreigend gevaar en allerlei vormen van ongemak.’

Klein probleem, grote irritatie

Bij veel lichaamsdelen was het nog niet bekend hoe deze zich bij langdurige ruimtevluchten zouden gaan gedragen. Titulaer gaf bijvoorbeeld aan dat het niet duidelijk was of de hoeveelheid calcium in de botten van de mens nog verder zou teruglopen bij langere vluchten en of de hoeveelheid calcium uiteindelijk weer te herstellen was. Verder zou kosmische straling tijdens een lang verblijf echt gevaarlijk kunnen zijn.

De psychologische problemen konden volgens Titulaer echter nog veel groter zijn. ‘De privacy die ieder mens na enige tijd zoekt is in de enge ruimte moeilijk te realiseren’, schreef hij. ‘Het is in principe wel mogelijk om een astronaut een privé telefoongesprek met zijn gezin te laten voeren, maar in de praktijk kunnen zijn medereizigers meeluisteren (en als Mission Control dat wil de hele wereld).’

Daarnaast zorgen kleine problemen voor grote irritatie. Als een astronaut overgeeft of een urineleiding lekt, dan is de stank in een afgesloten ruimte van een ruimtestation ondraaglijk. Titulaer beschreef dat dit soort dingen niet snel opgelost konden worden: ‘Het openzetten van een raampje is er natuurlijk niet bij.’

Chriet Titulaer in 1984. Afbeelding: nationaal archief.

Het volledige artikel van Chriet Titulaer over leven in de ruimte kunt u hier downloaden (pdf).

Chriet Titulaer-week op newscientist.nl

Sterrenkundige Chriet Titulaer (1943 – 2017) verwierf zijn faam als wetenschapspopularisator. Op radio, televisie en in gedrukte media bracht hij vele inspirerende verhalen vol ideeën die de wereld zouden veranderen. Voor New Scientist-voorloper Natuur en Techniek schreef hij meerdere artikelen over de spannendste ontwikkelingen. Om zijn inspirerende carrière en grote bijdrage aan de wetenschapspopularisatie te vieren, besteden wij deze week aandacht aan de mooiste verhalen van zijn hand uit ons archief. Morgen: Chriet over het fenomeen Japan dat vriend en vijand verbaasde.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste wetenschapsnieuws? Meld je nu aan voor de New Scientist nieuwsbrief. 

Lees verder:

Over de auteur

Marleen Hoebe

Marleen Hoebe is stagiaire bij New Scientist. Ze studeert neurobiologie en is geïnteresseerd in verschillende wetenschapsonderwerpen. Ze doet nu dan ook een specialisatie in wetenschapscommunicatie. In haar vrije tijd gaat ze graag hockeyen of een stukje hardlopen.



1 Reactie

  • Marcel Spieksma

    | Beantwoorden

    Er staan behoorlijk pikante zaken vermeld in het artikel van Chriet Titulaer. Dat zou je toch niet van hem verwachten! Die alinea over de eerste ruimtebaby: tijdens een ruimtevlucht is geprobeerd om Svetlana, een vrouwelijke astronaut, te bevruchten. Er waren vier mannelijke astronauten aan boord die in principe in aanmerking komen (sec) om dit voor elkaar te krijgen! Het experiment (!) is mislukt, Svetlana was na haar vlucht niet in verwachting. Verder heeft Russisch onderzoek uitgewezen dat het aantal spermacellen drastisch terugloopt tijdens een vlucht. De Amerikanen zouden ditzelfde onderzoek graag doen, maar de astronauten weigeren hieraan mee te werken! Zie je het voor je?

Plaats een reactie