Weekendeditie #2016/19 - 2016

De zwanenzang van de aarde

De aarde blijft niet eeuwig een vruchtbare blauwe parel. Over een miljard jaar beginnen de levensomstandigheden te verslechteren en zal de evolutie zich in omgekeerde volgorde gaan afspelen.

Het einde van het verhaal staat vast: alles en iedereen gaat dood. Sinds onze zon 4,6 miljard geleden geboren werd, is het binnenste ervan steeds compacter en heter geworden. De zon schijnt momenteel 30 procent helderder dan in het begin, en die stijgende trend zal zich in de toekomst voortzetten. Het leven op aarde zal uiteindelijk worden geroosterd door intense zonne-energie, waarna de planeet weer de dode steenklomp zal zijn die hij ooit was.

Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Laten we eerst eens kijken naar het laatste hoofdstuk. Welke levensvormen zullen zich het langst handhaven, en waar zullen deze zich verschansen? Hoe zal onze blauwe parel er in die periode uitzien? Omdat de mensheid tegen die tijd waarschijnlijk allang verdwenen zal zijn, zullen we dit nooit met zekerheid weten. Maar dat weerhoudt onderzoekers er niet van het einde van het leven zo nauwkeurig mogelijk te modelleren.

Het is niet waarschijnlijk dat het leven in een rechte lijn afglijdt naar de vergetelheid. Er zullen perioden zijn dat het leven opveert in de vorm van nieuwe, bizarre levensvormen. Bergen zullen ophouden zich te vormen. Ook dat zal bepalend zijn voor de levensvatbaarheid van organismen. En dan is er natuurlijk de vraag welke rol de mens zal spelen in de toekomst van de aarde. Zullen we in staat zijn het einde nog een stuk voor ons uit te schuiven?

Oogwenk

Nooit meer een artikel missen?

Neem dan nu een abonnement op New Scientist weekend!

  • Elk weekend 3 diepgravende longreads en exclusieve rubrieken
  • De verhalen uit de weekend editie verschijnen niet in de papieren New Scientist
Neem een abonnement Login om verder te lezen

Over de auteur

Andy Ridgway