Ronald Hanson bewijst quantumverstrengeling

Eind augustus werd bekend dat de onderzoeksgroep van Ronald Hanson (TU Delft) één van de grondslagen van de quantumfysica had bewezen. In een experiment toonde hij aan dat verstrengeling echt bestaat. Vandaag verscheen de publicatie officieel in het vakblad Nature , verloopt het embargo en mag Hanson voor het eerst over zijn baanbrekende resultaat spreken.

Ronald Hanson bij een deel van het verstrengelingsexperiment. Beeld: QuTech
Ronald Hanson bij een deel van het verstrengelingsexperiment. Beeld: QuTech

In de wereld van de quantummechanica gebeuren de gekste dingen, dingen waar zelfs Einstein moeite mee had. Zo zijn deeltjes soms zomaar ineens op meerdere plaatsen tegelijk. En diezelfde deeltjes kunnen ook nog eens ‘verstrengelen’. Dan raken ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zodat ze zich in zekere zin als één enkel ‘ding’ gaan gedragen, zelfs als ze in de ruimte ver van elkaar vandaan zitten. Wanneer je dan vervolgens aan een zo’n deeltje meet, heeft dat ook meteen effect op het andere deeltje. In een eerder experiment had Ronald Hanson al aangetoond dat dit het geval was op een afstand van 3 meter, maar met zijn nieuwe experiment heeft hij dat opgeschaald en bewezen voor 1,3 kilometer. Wij vroegen Hanson naar die bijzondere prestatie.

Welke deeltjes heb je bij je experiment precies verstrengeld?
‘Twee elektronen, op 1,3 kilometer afstand, op de campus van de TU Delft. Daarvoor gebruikten we licht – fotonen – als een soort tussenpersoon. Beide elektronen waren verstrengeld met een foton en die fotonen knoopten we vervolgens aan elkaar door ze via een kabel naar elkaar toe te sturen. Daarna zat alles aan dan elkaar vast. Dat wil zeggen: die deeltjes waren verstrengeld. Door de interactie verdwijnen de twee fotonen en blijven de twee verstrengelde elektronen over.’

Je had dit al op 3 meter gedaan. Was dit alleen een kwestie van opschalen?
‘In zekere zin wel. Maar daarvoor hadden we wel veel nodig. We wisten vooraf helemaal niet zeker dat dit ons zou lukken. We moesten bijvoorbeeld glasvezels aanleggen waar we de fotonen doorheen konden sturen. Maar we wisten niet of we daar een tunnel voor moesten graven. Dat bleek niet nodig, die tunnel lag er al, daar liepen verwarmingsbuizen en ICT-kabels doorheen. We hoefden er alleen nog maar wat stukken bij te bouwen om onder gebouwen door te gaan. Maar er zaten nog wel meer haken en ogen aan. Het moeilijkste was dat alle onderdelen heel ver uit elkaar zitten, maar wel een paar weken lang synchroon moesten blijven werken. We verstrengelden slechts ongeveer 1x per uur twee deeltjes, maar voor dit experiment hadden we wel een paar honderd van dat soort verstrengelingen als datapunten nodig.’

Snap je door dit experiment nu ook beter wat verstrengeling fysiek precies is?
‘Het eerlijke antwoord is nee. Dit is zo tegenintuïtief dat elke analogie op termijn niet blijkt te kloppen. Zoiets als dit bestaat niet in onze belevingswereld. Toen Richard Feynman (de bekende natuurkundige, red.) zei dat niemand quantummechanica begreep, had hij gelijk. Voor dit soort dingen gaat dat vooral op. Niemand heeft hier een duidelijk plaatje bij.’

Einsteins grootste blunder - New Scientist #27
Einstein zat er wel vaker naast, zoals met de kosmologische constante. Lees meer in New Scientist #27

Dit experiment verwijst ook een bezwaar van Einstein naar de prullenbak. Hoe zit dat nu precies?
‘Einstein geloofde sommige dingen uit de quantummechanica niet. Misschien, stelde hij, gaan er wel verborgen variabelen verscholen achter iets als verstrengeling. Met het huidige experiment laten we zien dat de correlatie die we meten tussen de deeltjes niet te verklaren is met die verborgen variabelen. Want die variabelen worden ook gehouden aan de maximale snelheid van het licht. In ons experiment zitten de deeltjes zo ver uit elkaar dat je zeker weet, echt kunt uitsluiten, dat die deeltjes met elkaar communiceren, dat ze informatie uitwisselen zoals Einstein dacht. Die informatie zou dan namelijk sneller dan het licht moeten gaan.’

Heb je verstrengeling nu dan bewezen? Zijn er nog bezwaren over?
‘Dit is het einde, we zijn klaar. Vanuit het Einsteinwereldbeeld kun je onze resultaten niet meer verklaren. Maar bewijst dit nu ook echt dat verstrengeling bestaat zoals de quantummechanica stelt? Dat nog niet helemaal. We meten altijd met een eindige precisie, dus er kan altijd nog een statistische fout in ons resultaat zitten. Al is die kans inmiddels echt héél erg klein. En daarnaast kun je ook nog heel metafysische bezwaren hebben, dat de uitkomst van de meting bijvoorbeeld vooraf al vastligt. Dan zou ons experiment niets bewijzen. Maar daarvoor moet je er wel vanuit gaan dat we allemaal onderdeel zijn van een soort vooraf bepaald, deterministisch, kosmisch spel. Daar gaan de meeste wetenschappers niet vanuit. Dus in elke praktische zin hebben we verstrengeling nu wel bewezen, ja.’

Leestip: In het nieuwe boek Het quantumtijdperk leest u alles over hoe quantumfysica het leven van alledag verandert.
LEESTIP In Het quantumtijdperk lees je alles over hoe quantumfysica het leven van alledag verandert, door Brian Clegg, € 29,99 Bestel in onze webshop

Hoe belangrijk vind je zelf dat deze ontdekking is?
‘Alle natuurkundigen kennen dit type experiment en de bezwaren van Einstein. Dat krijg je al in je tweede jaar van de studie onderwezen. Dit experiment sluit nu alles uit. Voor natuurkundigen is dat geen verrassing, zij geloven al in de quantumfysica. Maar het biedt ook een goed startpunt voor de volgende stap. De techniek die we voor dit experiment gebruiken kun je ook inzetten om een quantuminternet te bouwen. Dat willen we straks ook echt doen want met een quantuminternet kun je veilig informatie versturen. Dat is onkraakbaar. Ook voor zo’n quantuminternet hebben we met dit resultaat het afstandsrecord in handen.’

Wanneer is dat quantuminternet er?
‘Ons doel is om over 5 jaar een quantumnetwerkje tussen steden te hebben waarin we alles kunnen testen. Dat hoeft nog niet snel te zijn. En daarna willen we opschalen, uiteindelijk moet het quantuminternet over de hele wereld verkrijgbaar zijn. We willen dan bijvoorbeeld linken naar satellieten. Er zijn al concrete plannen voor dat soort quantumsatellieten. Chinese onderzoekers zijn daar mee bezig en willen er volgend jaar al eentje lanceren. Dan kunnen we ook op die manier quantumsignalen versturen. Maar dat is echt iets voor de lange termijn.’

De andere onderzoekers in het QuTech-lab, waarin men de eerste echte quantumcomputer bouwt, werken voor hun onderzoeken samen met grote bedrijven als Microsoft en IBM. Zijn jullie ook met zoiets bezig?
‘We denken wel na over wat nuttig is en wanneer anderen iets voor ons kunnen betekenen. De komende vijf jaar zijn we nog vooral bezig met onderzoek en fundamentele wetenschap. Maar we kijken wel om ons heen, wie wat voor ons kan betekenen. Dat hoeft niet perse een groot bedrijf te zijn.’

Altijd op de hoogte blijven van het laatste wetenschapsnieuws? Meld je nu aan voor de New Scientist nieuwsbrief. 

Lees ook:

17 Reacties

  • Ed van der Tak

    | Beantwoorden

    In hoeverre zou er sprake kunnen zijn van het uitwisselen van informatie via een nog onbekende dimensie?

  • Koen

    | Beantwoorden

    “Quantum signalen versturen” , dat kan toch helemaal niet volgens QM? Hoe kan je de QM entanglement überhaupt toepassen, want je kan geen informatie versturen dmv twee elektronen die eigenlijk 1 entangled object vormen (non locaal, dat doet er verder niet toe). Of is een “instantaan QM signaal” dat geen tijd nodig heeft om te reizen niet in strijd met special relativity (SR)?

    Volgens mij spreekt Hanson zichzelf tegen, als dat wat hij zegt goed is opgeschreven door NewScientist. Volgens QM bestaan QM signalen niet. Punt.

    • Johan

      | Beantwoorden

      Met quantumsignalen zal wel het transport van verstrengelde deeltjes bedoeld worden. In het experiment gingen de ‘quantumsignalen’ door 3 km glasvezel.

      Overigens is strict genomen elk signaal quantum mechanisch.
      Ik denk dat wat je bedoelt is dat _informatie_ niet instantaan getransporteerd kan worden van het ene naar het andere verstrengelde deeltje. Maar dat hebben ze in dit stuk ook niet gezegd. In dit stuk ging het over het transport van het deeltje zelf.

  • Ing. Dan Visser

    | Beantwoorden

    Nog niet zo lang geleden is op de Canarische eilanden een kwantumverstrengeling uitgevoerd door Prof. Dr. Anton Zeilinger, een Oostenrijks fysicus. Zijn team deed dat met fotonen over een afstand van 144 km. In navolging daarvan moet dat met elektronen dus ook kunnen tussen Delft en een andere gemeente. De 3 km is tekort voor definitief bewijs. Wie zegt mij dat de twee elektronen ook op grote afstanden verstrengeld blijven? Juist door dat te onderzoeken, kan duidelijk worden wat het diepere mechanisme is voor kwantumverstrengeling. Zelf heb ik theoretisch onderzoek uitgevoerd, en denk te weten wat de diepere oorzaak hiervan kan zijn. Dit heeft naar alle waarschijnlijkheid te maken met een verborgen dynamiek die verfijnder is dan de kwantummechanica. Het zou mooi zijn als dat experimenteel bewezen kon worden. Die verborgen dynamiek zou overigens impliceren dat onze perceptie van een uitdijend Big Bang-heelal zal moeten veranderen in perceptie naar een roterend holografisch heelal. Verdere informatie kan ik hierover in dit commentaar niet geven. Voor meer informatie ben ik bereikbaar op 0365499701.

  • Patrick Spinette

    | Beantwoorden

    Als de theorie absurde resultaten laat zien die niet meer aan de realiteit te toetsen zijn dan is het de hoogste tijd om de theorie aan te passen aan de realiteit.
    Deze verstrengeling moet je dus kunnen herhalen in gecontroleerde omstandigheden…Wil ik nog wel eens zien gebeuren…

    • Johan

      | Beantwoorden

      Absurde resultaten? Voor ons voorstellingsvermogen ja. Maar deze ‘absurde resultaten’ zijn juist voorspeld met behulp van de QM theorie. Dus de theorie hoeft momenteel niet aangepast. Juist niet. Die is nu wederom getoetst en heeft de toetsing doorstaan.
      En over herhaling in gecontroleerde omstandigheden:
      Dit was juist de zoveelste herhaling in gecontroleerde omstandigheden. Wat hier uniek aan was is dat alle mogelijke bedachte loopholes, waarmee je de resultaten op een andere deterministische manier kon verklaren, zijn uitgesloten. Het is dus inderdaad zo gek als de theorie voorspelt.

  • Hubert Bredt

    | Beantwoorden

    Vreemde, gekke, absurde resultaten, … zou dat er niet op duiden dat ons beeld van materie, tijd en ruimte op de schop moet. Er wordt maar steeds over deeltjes gepraat, maar zijn het wel deeltjes? Volgens mij eerder energie-eenheden of zoiets, die misschien wel bewustzijn hebben om nog maar eens iets geks op tafel te gooien. Ik denk dat het tijd is om de fysica maar eens meer metafysisch te gaan bekijken. Informatie die instantaan gedeeld wordt, verstrengeling en synchroniciteit (psychologisch begrip van Jung), sneller dan het licht, het heeft volgens mij de toekomst om er toch maar iets tijdelijks in te gooien.

    • Johan

      | Beantwoorden

      “Vreemde, gekke, absurde resultaten, … zou dat er niet op duiden dat ons beeld van materie, tijd en ruimte op de schop moet.”
      De QM theorie voorspelt deze resultaten juist. Dus die hoeft tot nu toe niet op de schop. Ons beeld van de werkelijkheid misschien wel, het probleem is dat dat buiten ons voorstellingsvermogen zit.

      “Er wordt maar steeds over deeltjes gepraat, maar zijn het wel deeltjes? Volgens mij eerder energie-eenheden of zoiets”
      Geef het beestje een naam 🙂 Energie pakketjes? Golf-eenheden? Geen enkel woord dekt de lading compleet. Men heeft ‘deeltje’ gekozen als aanduiding voor die dingen.

      ” die misschien wel bewustzijn hebben om nog maar eens iets geks op tafel te gooien.”
      Huh?? Het allersimpelste kleinst mogelijk elementair deel van de realiteit, heeft een uitgebreid complex brein-achtig netwerk dat bewustzijn kan voortbrengen?

      “Ik denk dat het tijd is om de fysica maar eens meer metafysisch te gaan bekijken.”
      Tot nu toe heeft die manier van kijken niet veel nieuwe bruikbare informatie geleverd over de realiteit. Vroeger bekeek men alles op die manier. Men is het diepere pas beter gaan begrijpen toen men het wetenschappelijk aan begon te pakken.

      “Informatie die instantaan gedeeld wordt”
      Dat is tot nu toe niet gelukt, ook niet met verstrengeling. De theorie voorspelt ook dat dat niet gaat gebeuren.

      “, verstrengeling en synchroniciteit (psychologisch begrip van Jung), sneller dan het licht, het heeft volgens mij de toekomst om er toch maar iets tijdelijks in te gooien.”
      Geen idee wat je bedoelt met dit alles. ‘iets tijdelijks’?

    • Dirk de Graaf.

      | Beantwoorden

      Beste Hubert, jouw reactie is herkenbaar voor mij. Ik denk al lang dat materie een vorm van ruimte is en dat je net als energie en massa, materie in ruimte kan overgaan en andersom. Heel veel kwantum deeltjes zoals het Higgsdeeltje zijn eigenlijk velden of een vorm van ruimte. deeltjes kunnen verschijnen en verdwijnen uit het niets oftewel ruimte. Dit verklaard ook de inflatie en uitdeien van het heelal als wel de oerknal.

  • Hubert Bredt

    | Beantwoorden

    Deeltje is een macroscopisch, afgesloten begrip mijns inziens, zoiets als ballen die met elkaar botsen, energie-eenheid geeft eerder aan dat er andersoortige interactie mogelijk is, het is een open begrip. Golfpakketje vindt ik zelf nogal gekunsteld (behalve dat het woord golf en het woord deeltje/pakketje er in voorkomen). Sijbrand de Jong heeft het in een artikel in NS over ‘ … Je kunt enorm mooie en ingewikkelde bouwwerken maken en onderzoeken – over hoe leven ontstaat, bijvoorbeeld – maar eigenlijk hoef je maar een paar Legoblokjes te kennen.’ …’ Dat vind ik schokkend naiëf, bijna 19e eeuws qua voorstellingsvermogen, voor iemand die zo’n belangrijke functie bij Cern heeft. Maar als hij er al zo over denkt, geeft dat aan hoe veel fysici erover denken. En ik denk dat de kwantummechanica laat zien dat we ons beeld van de realiteit drastisch moeten herzien.

    Jij vraagt: ‘het allersimpelste kleinst mogelijk elementair deel van de realiteit, heeft een uitgebreid complex brein-achtig netwerk dat bewustzijn kan voortbrengen? ‘ Hoe zo is dat elementair deeltje van (welke?) realiteit het allersimpelst? Waar is die simpelheid bewezen, aangetoond? Daar zit een essentiële denkfout, mijns inziens. Dat uit ‘materie’ bewustzijn voorkomt lijkt mij heel onlogisch, het lijkt mij eerder andersom. Zeker omdat materie eigenlijk een afgeleide grootheid is (na ontdekking van het Higgs-veld/deeltje).

    Verstrengeling betekent in ieder geval dat de twee deeltjes/energie-eenheden contact hebben/van elkaar weten, je zou kunnen zeggen ‘bewust zijn’ van elkaar. Dus het onderzoeken waard, lijkt me.

    Tenslotte: synchroniciteit (https://nl.wikipedia.org/wiki/Synchroniciteit)
    … Van synchroniciteit is sprake wanneer twee of meer gebeurtenissen min of meer tegelijkertijd optreden in een voor de betrokkene zinvol verband, dat niet noodzakelijk als causaal wordt ervaren. …

  • Pieter

    | Beantwoorden

    Welke deeltjes heb je bij je experiment precies verstrengeld?
    ‘Twee elektronen, op 1,3 kilometer afstand, op de campus van de TU Delft. Daarvoor gebruikten we licht – fotonen – als een soort tussenpersoon. Beide elektronen waren verstrengeld met een foton en die fotonen knoopten we vervolgens aan elkaar door ze via een kabel naar elkaar toe te sturen. Daarna zat alles aan dan elkaar vast. Dat wil zeggen: die deeltjes waren verstrengeld. Door de interactie verdwijnen de twee fotonen en blijven de twee verstrengelde elektronen over.’

    Dit klinkt erg onlogisch. De twee electronen zijn via een laserstraal in een hogere baan gebracht. Bij terugval in de standaardbaan zenden ze beide een foton uit. Deze twee uitgezonden fotonen worden samengebracht via twee glasvezels op een halfdoorlatende spiegel. De spin van deze twee electronen staat dan al vast. Toch zouden deze spins alsnog moeten worden beinvloed door de uitgezonden fotonen. Het lijkt er eerder op dat door de laseraanstraling beide electronenspins niet geheel willekeurig zijn. Pas als je bewezen hebt dat de beide spins geheel willekeurig zijn, altijd na een laseraanstraling, pas dan mag je een een artikel schrijven waarbij je bewijst dat na verstrengeling deze beide spins niet geheel willekeurig meer zijn.

  • Quantum

    | Beantwoorden

    In het artikel wordt gesteld dat verstrengelde deeltjes onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn zodat ze zich in zekere zin als één enkel ‘ding’ gaan gedragen, zelfs als ze in de ruimte ver van elkaar vandaan zitten. Wanneer je dan vervolgens aan een zo’n deeltje meet, heeft dat ook meteen effect op het andere deeltje.

    Wanneer we dit instantane effect uitleggen volgens Quantum Field Theory (QFT), wat is dan de reden voor deze correlatie tussen de verstrengelde deeltjes ?

    Volgens QFT (waarmee alle observaties bij al deze experimenten verklaard kunnen worden) is de reden voor deze correlatie niet een direct effect van het ene deeltje op het andere deeltje.

    De reden voor al deze correlaties – de reden voor de verstrengeling – is dat de twee deeltjes voor de meting met elkaar in contact zijn geweest.

    Bijvoorbeeld 2 electronen met gecorreleerde spins zijn geprepareerd op dezelfde plaats met een proces dat er voor zorgt dat j=0 voor de uiteindelijke totale toestand. Ze zijn anti-gecorreleerd omdat ze tegelijk zijn geprepareerd. Je weet dat een systeem zich moet
    gedragen volgens een bepaalde quantum wet en je maakt daar vervolgens gebruik van.

    Mensen welke het niet eens zijn met de uitleg dat “verstrengeling altijd veroorzaakt wordt door een gemeenschappelijke oorsprong van de deeltjes – hun interactie ergens in het verleden” hebben bewijzen nodig.

    Deze bewijzen kunnen theoretisch of empirisch zijn.

    Het theoretische bewijs zal strijdig zijn met QFT, want met QFT kun je bewijzen dat dit instantane effect niet bestaat. Tegelijkertijd zal dit theoretische bewijs minimaal alle observaties welke voorspeld worden door QFT ook moeten kunnen verklaren. Dit zal (bijzonder) lastig worden.

    Om empirisch bewijs te verkrijgen moet je een observatie doen eventueel verkregen met een experiment. Je zal dan bewijs moeten verkrijgen voor de claim dat “verstrengeling kan bestaan zelfs als de twee deeltjes nooit met elkaar in contact zijn geweest” en moet je een procedure ontwerpen welke verstrengelde toestanden kan produceren en aantonen
    zonder dat de verstrengeling is ontstaan door interactie van de deeltjes in het verleden.

    Merk op dat in al deze experimenten de deeltjes met elkaar in contact zijn geweest voor de meting. In geen enkel experiment wordt aangetoond dat meting aan het ene verstrengelde deeltje een directe invloed heeft op het andere verstrengelde deeltje.

  • Paul Engelen

    | Beantwoorden

    Is het een mogelijkheid, dat de verstrengeling van de electronen veroorzaakt wordt door dat de verstrengelde electronen naar een “grondtoestand” worden gebracht? Deze “grondtoestand” een soort “harde reset” in de vorm van TIJD die stil staat?
    Dan zou dat de mogelijk scheppen, om met buitenaards leven te kunnen communiceren.
    Electronen op aarde een “harde reset” geven, deze electronen opvangen en aflezen. Ergens ver weg moet er ook zo’n machine staan van een beschaving die verder is als de onze en hun “geresette electronen” in de vorm van een soort morse signaal een boodschap hebben mee gegeven.
    De electronen zijn door ze in een ruimte te brengen waarin de tijd stil staat in dezelfde configuratie geraakt als de electronen van die verre beschaving, dus verstrengeld en “weten” van elkaar hoe ze staan.
    Die verre beschaving(en) hebben misschien al contact met elkaar, maar zijn nieuwsgierig of er niet toch nog meer beschavingen aanwezig zijn in dit zichtbare heelal

  • Theo Prinse

    | Beantwoorden

    Felicitaties voor het team Hanson ! Gister is de Chinese quantum verstrengeling satelliet gelanceerd en er zou voor een quantum verstrengeling variant van de zwaartekrachtgolf opstelling ook een soort half doorlatende spiegel bedacht moeten worden.

  • C.V. Nunez

    | Beantwoorden

    Spinoza had in de 17 eeuw over de verstrengeling in de natuur gesproken. Hij had te weinig referentiekader gehad. Daarom hij drukt zich uit in de form van God en de Natuur zijn EEN.

    • Steven

      | Beantwoorden

      Spinoza kende het begrip kwantumverstrengeling niet, kon dit kennen en verwees er niet naar. Hij had geen gebrek aan “referentiekader”, hij had het over iets totaal anders.

  • Ans Schapendonk

    | Beantwoorden

    Ronald Hanson bewijst quantumverstrengeling
    Heel goed, Nunez! Je naam verwijst niet voor niets naar het NAT > NEUS net als in Spi-NOZA. Wat de bakervrouwen met de ‘Orfische Theologie’ bedoelden, had oorspronkelijk ook niets met GOD te maken, want dat woord helixt uit KAT > KODE > GODE(n) > GOD > dts. GOTT, maar tevens in KULT / KULTUUR (i.c. religie). De TANCODE Staat voor de NATUUR > een NAT UUR, waarin het NAT naar eng. WET (i.c. LAW / WAL > WELLENTHEORIE omdat het om (co)SINUS en TANGES gaat dat helixt in > TANGUS > (t)AGNUS DEI, want ‘moeder natuur’ verwijst naar het TAKKENWIJF dat helixt in VIJF, het getal van de vijfster (pentagram, ugleia (de lelijkerd), vesica pisces, maar ook HIEROGLYFANS (lat > letters), daar de PENTA, de HEXA en het VERLOREN DRIEHOEKJE van de godin TOD alias VOD (dts. Fotze, ndl. KAT (/ TAK) > KUTWIJF) naast de LAP / PAL > POOLLICHT > naar POOLLICHAAMPJE verwijst en dus naar onze (s)TALIGHEID.
    Na de kwantummechanica (vier) komt de HAAR-THEORIE (vgl. haar > fr. ‘ELLA) alias SNAAR-THEORIE (> sneer > ’s Neerlands) alias STRINGTHEORIE, waarin deze SLIP verwijst naar SLIB-BROEK omdat het om de BRAND (brandstapel > Scheiterhaufen > Haufen gescheiterten Wisschenschaftler) alias het MOERAS > MOER-AS naast de KRIK-as gaat, om de SCHRAGEN (vier) die samen met de AS > (a)SPIL > SPIER(s) > SPIRIT naast PIERKE (worm > wormgat) het getal VIJF opleveren, maar daar er TWEE SCHRAGEN zijn (het gat gaat door de gaten: disulfur DEKAfluoride) gaat het om TAN > TEN > TIEN > ZEHN > SEHNEN (verlangen > verlengen, i.c. opbouw van het HUIS – vgl. ‘op stelten zetten’: tamtam, kabaal > KABEL (navelsnoer, clootcrans)), waarmee dit TAU (Diameter) > TOUW (zal / ziel > sal /Seele > SEIL > EILE (ndl. HAAST > harswisselaar, Wechselionen) in ‘vluchtige stof’ (aceton) helixt, waardoor het NH3 (Ammoniak) in de her-senen (haar touw) terecht kan komen.
    Het STEVEN > (s)TEVEN helixt via STIJVE(n) m.b.v. het ZETMEEL (vgl. vloer (i.c. grond) > fleur > floor > flower > FLUOR > in ‘fluoriscence’ naast BLOEM > (b)LUMINISENSE > SENSE ! Maar STEVE helixt uit in STUIVER (via STAP > waardoor het STOP (dts. Sense!) een verwijzing vormt naar de ZEIS (i.c. sikkel > signaal) en dus naar MAGERE HEIN (de ‘brug’ die de KWAK WATER symboliseert). De VERSTRENGELING was wel degelijk bekend onder de ‘ouden’, maar gevaarlijk wanneer de inquisitie rondwaarde, want dit SPOOK > dts. SPUKE alias SPIERS (spuug) zijn de MEELDRADEN die helixen in (s)LIJM > LOMP > (l)OMPHALLUS > OPHIUCHUS, de ‘blaas’ die op de ‘blaaskaak’ alias slangendrager (Asklepilos) zit. Toen JETRO deze achterkleinzoon de ‘kneepjes’ van het vak bijbracht, nadat Apollo en zijn zus zijn moeder Corona hadden vermoord), brak de tijd der KWAKZALVERS aan, want mannen hoorden de klok wel luiden, maar wisten niet waar de KLEPEL (asklepilos) hing! Het KULT-uur en het NAT-uur helixten in het UUR U van Nijhoff, want ons ‘laatste uur’ is geslagen dat helixt in dts. ‘ätzende Stunde’ (etsen) veroorzaakt door het ZOET (i.c. zuurstok), het bijtende MIERENZUUR (Ameisensäure), waardoor hat GAT > GAAPT > GAPT > JATTEN onze samenleving beheerst. Ons lot ligt in handen van mannen als Trump, Poetin, Assad, Erdogan die de wereld verzieken. Ze kunnen bestreden worden wanneer de ‘universele klankhelix’ (Lauthelix, soundhelix) – die beter werkt dan een ‘godsvrezende leer’ – hen ervan overtuigt, dat NAASTENLIEFDE – want hier zit het ‘meta-fysische’ van de LADDER > LEER > LEERE (leeg en ijdel) > LEHRE – wel degelijk een voorwaarde is om uit het dualistische menselijke bestaan te geraken. Het ‘gedenk te sterven’ helixt in ‘je denkt te sterven’, want LEPEL > ‘den Löffel abgeben’ geldt slecht voor de LAP > LAF (Feige, feige) > het LIJF (afval) en niet voor onze GEEST. Voor de herontdekking van dit ‘referentiekader’, Steven, zaten we allemaal nog in hetzelfde schuitje. Uit KAT > KUAT > KWALT (welt, golft) > KWART > KWANT > KWENTJE (rest > reset) > KWINT (quint) > QUINTESSENCE, want de POOT (koevoet, breekijzer) > POINTE alias KLAUW is de CLOU. Deze ‘koevoet’ helixt in ‘koe voedt’ (vgl. Labyrinth > het rund en het dts. ‘Lab’ (i.c. ‘biest’, eerste melk, maar ‘biestjes’ verwijzen tevens ‘touwtjes’, maar ook naar ‘the beast’ (the beauty – la belle – and the beast), waarmee het BLAK –BLACK (zwart) is bedoeld naast BLAK > BLANCHE (wit), gezichten in het poollicht (z. Wikipedia Aurora, tekening rechts boven).
    De tekst van Paul Engelen (tanges > (t)angus > agnus dei) bevalt me nog het beste. Uit ANGEL (i.c. koevoet) > ENGELEN, maar hiermee werden slechts HOEKEN > (ho)ECKEN bedoeld, want het gaat om de GEOMETRIE (vgl. pentagram, vijfhuis, vijfster, maar die verdubbeld, dus TIENKANT waarin een ‘parfumfles’ zichtbaar is). Het STAP > STUIVER (verstuiven, verdampen, condens) verwijst naar de VERSTUIVER, het ‘verstuivertje’ alias het SPROEIERTJE alias DOUCHE dat helixt uit ONZE DOUZE (elf, twaalf) en dus uit ONS DOES (onze HOND > HONDERD > HUN DRIETJES (vgl. Abra-HAM > (a)bra-HMA), waardoor de twee nullen in 100 niet dezelfde zijn, omdat het bij ‘douce’ om het ‘zoet’ uit zuurstok en niet uit zuurstof (waterstof, stikstof, zuurstof, halogeen en AFVAL > AFVALLIGE > BEVALLIG LICHT ‘licht op’ (oplichten verwijst naar fluoriscense, maar ook naar ‘oplichten’ (bedrog). Dat heeft met de VERZEPING te maken (uit vet en loog ZEEP maken, maar VET / TEEF en LOOG / GOOL zodat het om de KOPIE alias DIA alias FOTO en dus FOTON gaat, dat helixt in FEUILLETON alias STRIPVERHAAL alias FRIES dat helixt uit VREDE (pais > payes: haarspiraaltjes naast de wangen van joodse mannen). Dat heeft met PAPILLON (vlinder) > PAPILLOTJES en dus niet alleen met waterstofperoxide, maar vooral met HAARVESTEVIGER te maken, maar dat helixt in HAAR VERSTE VINGER (jatten, tengels).
    Helix je religieuze teksten terug, vind je natuurwetenschappelijke teksten, maar die helixen in BOVENNATUURLIJKE teksten alias META-fysische, want uit MADAM > (m)ADAM > ADEM > dts. ATEM / META (permutatie) > METAAL (strekijzer > trekijzer (vgl. strijkijzer: plat (vloer) > plette > LETTERS (vgl. hieroglyfans) > MENTAAL > MIJN TAAL > UNIEK INSTRUMENT. Het christelijke motief van de SLANG verwijst naar het eng. SLANG dat DIALECT betekent, het PLATVLOERSE TAALGEBRUIK van het VOLK > VOLKS > VOLKSTAAL > STAAL (vgl. hiero > ijzer > ZIEL).
    De VERSTRENGELING verwijst naar VERZOENING want ZOE(n)TJE alias BAT > BASE > BUSSIE en dus naar KUS (madammekus) alias VERRADERSKUS want uit JUDAS helixt UW DAS die u de nek omdraait analoog aan Hevelius’ zwaan van het sterrenbeeld ZWAAN dat nu verandert in een HOOIWAGEN omdat we met de herontdekking van de klankhelix de NAALD (speld, voorspelt) in de JOPPER (> JUFFER > FRIK) > OPPERMIJT > HOOIMIJT > HOOIWAGEN > HEUWAGEN (i.c. Heuschrecken > met de schrik vrijkomen). De schrik verwijst naar KNIJP > (k)NIJPTANG > (nijpt)ANGST alias VREES > FRASEN > RACEN (racemaat, twitterion) > EES > EIS / IJS > IJZEREN HEIN (weerstand). Deze klankhelix houdt nooit op net zo min als de ‘vervormingen’ (modulaties). Wel kunnen we daardoor op de toekomst ANTICIPEREN want het ‘peertje’ (lampje) brengt ‘licht in de duisternis’ (laatste oordeel > overige deeltje) resp. HOOP na de ‘algehele ellende’. Ik ben dus geen DOEMDENKER, ik denk niet aan ‘zelfmoord’ noch aan het ‘vermoorden van anderen’ noch ben ik ‘paranoide schizofreen’. Mijn werkgever (Philipps-Universität Marburg) kan nog zo hard proberen mijn werk te verdoezelen, maar noch de universiteiten (wereldwijd) noch de Duitse, Nederlandse of Amerikaanse regeringen kunnen tegenhouden dat ik de KENNIS van de bakervrouwen hier bekend geef, want het KARMA verwijst naar de MA > de MOEDER die de KAR uit de MODDER moet gaan trekken. De mens gaat ‘het laatste oordeel’ overleven, want ook al is de manier van politiek bedrijven van de Assads, de Poetins, de Trumps en de Erdogans mensonterend, ze zullen er niet in slagen de ‘naastenliefde’ uit te drijven.
    Met de herontdekking van de klankhelix ‘komt de waarheid aan het licht’!

    Ans Schapendonk (6 november 2016)

Plaats een reactie