Glibberige verpakking kan voedselverspilling voorkomen

Onderzoekers hebben ontdekt dat een laagje plantaardige olie de binnenkant van een plasticverpakking langdurig superglad maakt. Daardoor glijdt ketchup of mayonaise er zo uit, zonder dat er restjes achterblijven die je er onmogelijk uit krijgt. Dat moet zorgen voor minder frustraties en, vooral ook: minder voedselverspilling.

Bijna iedereen die wel eens fast food eet, kent de zakjes ketchup waar je nooit alles uit krijgt. Altijd blijft er wel een restje achter. Al deze restjes zorgen voor een behoorlijke hoeveelheid voedselverspilling. Supergladde plastics moeten hier een einde aan maken. Bron: Virginia Tech.

Restjes tandpasta of yoghurt die onvermijdelijk achterblijven in een verpakking, zorgen voor de nodige frustraties. Maar al dat hardnekkig gekleef is niet alleen frustrerend. Onderzoekers schatten dat er jaarlijks tonnen voedsel en verzorgingsproducten weggegooid worden omdat men het simpelweg niet uit de verpakking krijgt.

Katoenzaadolie

Amerikaanse onderzoekers ontdekten dat katoenzaadolie een goedkope en veilige manier is om wél dat laatste restjes ketchup uit een fles te krijgen. Katoenzaadolie is eetbaar. Het heeft een neutrale smaak en wordt bijvoorbeeld gebruikt in saladedressings en cosmetica zoals lippenstift.

De olie stoot allerlei vloeibare producten af, van water tot mayonaise. Bovendien blijkt het goed opgenomen te worden door veelgebruikte plastics, zoals polyetheen. De olie maakt dit soort kunststoffen extra glad en glibberig, zodat kleverige producten niet meer achterblijven in de verpakking.

‘Het plastic hoeft niet eerst bewerkt te worden. Je kunt het direct met katoenzaadolie impregneren’, zegt Jonathan Boreyko van de Virginia Tech universiteit in de Verenigde Staten. ‘Daarin verschilt onze methode van die van anderen.’

Zo moet er bij LiquidGlide, ontwikkeld door MIT-onderzoekers, eerst een laagje nanodeeltjes op een verpakking gespoten worden. Die nanodeeltjes vormen de ondergrond waarop vervolgens een laagje vloeistof zich hecht (de soort vloeistof hangt af van de toepassing). Uiteindelijk zorgt die vloeistof ervoor dat bijvoorbeeld de mayonaise of pindakaas gemakkelijk naar buiten glijdt. ‘Wij hebben dat extra nanolaagje niet nodig’, zegt Boreyko. ‘Katoenzaadolie hecht direct aan het oppervlak van veelgebruikt plastic.’

Structuur

Promovendus Ranit Mukherjee observeert hoe een klodder ketchup over een glibberig stukje plastic met katoenzaadolie glijdt. Bron: Virginia Tech.

Om te onderzoeken hoe goed de olie werkt, brachten de onderzoekers katoenzaadolie met een rollertje aan op een laagje plastic. Vervolgens maakten ze het plastic uitgebreid schoon, zodat ze zeker weten dat de effecten niet worden veroorzaakt door een losliggend laagje olie. Zo’n laagje verdwijnt immers makkelijk en geeft een verpakking geen langdurige gladheid.

Als test brachten ze klodders ketchup aan op het geïmpregneerde plastic. De klodders gleden er gemakkelijk vanaf, zonder veel restjes achter te laten.

Het impregneren van plastic gaat traag. ‘Het duurt tien uur om de olie een millimeter diep het plastic in te laten trekken’, zegt Boreyko. ‘Daar maakten we ons zorgen om. Tot we ons realiseerden dat de olie maar 0,001 millimeter diep hoeft te zitten om verpakkingen van een gladde binnenkant te voorzien. En dat lukt in minder dan een seconde.’

De techniek is tot nog toe enkel op kleine schaal gebruikt, maar de onderzoekers zijn optimistisch. Ze hebben een patent aangevraagd en zoeken naar geïnteresseerde fabrikanten. ‘We zoeken toepassingen waar de kosten van het aanbrengen van de olie zo laag zijn, dat het product niet veel duurder wordt’, zegt Boreyko.

Mis niet langer het laatste wetenschapsnieuws en meld je nu gratis aan voor de nieuwsbrief van New Scientist.

Lees verder:

Over de auteur

Dorine Schenk

Dorine Schenk is freelance wetenschapsjournalist voor o.a. NRC en New Scientist. Ze studeerde (astro-)deeltjesfysica aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast houdt ze van hardlopen. Volg haar op Twitter via @dorineschenk.



4 Reacties

  • Rob

    | Beantwoorden

    Het een minimale hoeveelheid die in zo´n zakje achter blijft. Voor de gebruiker is het sowieso gezonder als meer dan de helft van die troep uit zakjes in de vuilnisbak beland.
    De grootse voedselverspilling is, de producten die weggegooid worden omdat ze net over de uiterste houdbaarheid datum zijn terwijl ze nog prima eetbaar zijn, en de producten die doorgedraaid worden.. vanwege economische redenen.
    Een groot percentage ‘wetenschappers’ zijn warhoofden die de essentie uit het oog verloren zijn.

    • Sandra

      | Beantwoorden

      Ik ben het helemaal eens met Rob! Fabrikanten /wetenschappers (er is soms nauwelijks verschil) doen hun eigen ding en kunnen er blijkbaar aan verdienen. Het is echt niet voor het milieu bedoeld, of een soort zuinigheid in het voordeel van de consument! Wazige rare types inderdaad die zo langzamerhand ‘de wetenschap’ bevolken. Als je meer verstand hebt of kritisch bent lijk je niet zo welkom meer in de wetenschappelijke wereld#verdienmodel

  • Ine

    | Beantwoorden

    Het maakt niet uit of het eigenlijk beter voor je is dat dat restje in de container verdwijnt want je koopt dan toch weer nieuwe….Mijn ergenis is dat door de fabrikanten volgens mij dit tot in finesse is uitgedacht, net als b.v. ondoorzichtige dozen tot 2/3 vullen. Hoe eerder verpakking wordt weggegooid hoe eerder consumenten nieuwe kopen = KASSA!! Ik maak er echt een sport van tubes tot max uit te knijpen en desnoods ben ik nog tot in staat de onderkant open te knippen….Mijn overwinning op de fabrikant!!

  • Wim

    | Beantwoorden

    Die patat op dat plaatje ziet er wel erg onaantrekkelijk uit zeg.

Plaats een reactie