Buursterrenstelsel heeft gigantische halo van gas

Om het Andromeda-stelsel, een buursterrenstelsel van onze Melkweg, zit een gigantische halo van gas. Dat rapporteerden Nasa-wetenschappers afgelopen weekend in The Astrophysical Journal.

Andromeda.
Andromeda.

De halo om Andromeda is zo’n zes keer groter en bevat duizend keer meer massa dan astronomen voorheen dachten. Met een diameter van zo’n miljoen lichtjaar, bestrijkt de halo de helft van de afstand tussen Andromeda en ons eigen sterrenstelsel. Als de Melkweg dus een vergelijkbare gas-halo heeft, raken deze kosmische buren elkaar nu al bijna aan. Dat zou de eerste stap zijn van een gigantische samensmelting. Astronomen hebben namelijk berekend dat Andromeda en de Melkweg over zo’n vier miljard jaar zullen botsen en fuseren.

Honderd keer de maan

De halo van Andromeda bestaat uit heet, dun verspreid en donker gas. Dit gas is niet te zien in zichtbare spectrum. Als dat wel zo was, zagen we de Andromeda-halo prominent aan de hemel staan. Hij zou namelijk een diameter hebben die zo’n honderd keer groter is dan de diameter van de volle maan. Het sterrenstelsel zelf zou daarvan zo’n zes maandiameters beslaan.

Quasars

Astronomen kwamen de halo op het spoor door te kijken naar het licht van achttien quasars, extreem heldere kernen van verre sterrenstelsels, die achter de halo staan. Dit licht reist door het donkere gas en raakt daardoor vertroebeld. Door te kijken hoe het licht verandert, wisten de astronomen het donkere gas van de halo in kaart te brengen.  Zij gebruikten hiervoor de Hubble-ruimtetelescoop.

Niet de eerste, wel het dichtstbij

‘Een halo is de gasachtige atmosfeer van een sterrenstelsel’, legt onderzoeksleider Nicolas Lehner uit in een persverklaring. ‘De eigenschappen van de gas-halo bepalen hoe snel sterren vormen in het stelsel.’

Monsterlijke grote halo’s zijn eerder ontdekt bij verre sterrenstelsels. Het is echter de eerste keer dat wetenschappers de structuur ontdekken bij een sterrenstelsel in onze kosmische achtertuin. Omdat Andromeda zoveel dichterbij staat, kunnen de onderzoekers de halostructuur nu veel gedetailleerder bestuderen dan voorheen.

Lees ook:

Over de auteur

Ans Hekkenberg

Ans is redacteur bij New Scientist. Ze studeerde natuur- en sterrenkunde en wetenschapscommunicatie. Ze is fanatiek gamer en stripboekenfanaat. Volg Ans (@GirlForScience) ook op Twitter en Instagram.



Plaats een reactie