De vijf zorgwekkendste aspecten van Trumps nieuwe oorlog tegen de wetenschap (en het gezond verstand)

In zijn eerste week als president loste Donald Trump alvast de eerste schoten in een kersverse oorlog tegen de wetenschap. Dit zijn de vijf zorgwekkendste ontwikkelingen.

Donald Trump, president van de Verenigde Staten en gevaar voor de wetenschap. Afbeelding: Michael Vadon
Donald Trump, president van de Verenigde Staten en gevaar voor de wetenschap. Afbeelding: Michael Vadon

Het is al langer bekend dat de nieuwe Amerikaanse president Donald Trump geen vriend van de wetenschap is. Vlak voor de verkiezingen publiceerden we op deze site nog het bericht dat wetenschapsliefhebbers moesten duimen voor winst van Clinton. Zo gelooft Trump bijvoorbeeld dat je kanker kunt krijgen van milieuvriendelijke lampjes, is hij aantoonbaar onterecht van mening dat vaccins autisme veroorzaken en denkt zijn vicepresident Mike Pence dat we allemaal veel te zwaar tillen aan het risico op kanker door roken. Maar dat het al zo snel na zijn inauguratie, zo erg zou worden, had niemand vooraf gedacht.

Nu we krap een week te maken hebben met president Trump, heeft hij bijvoorbeeld al een verontrustend vervolg gegeven aan zijn eerdere strijd tegen de vrije media, een strijd die op dit moment vooral draait om de vraag of feiten er nog wel toe doen. Maar Trump ging deze week nog een stap verder en opende alvast de aanval op de wetenschap. Dit zijn de vijf meest zorgwekkende openingssalvo’s in deze nieuwe oorlog.

1. Een frontale aanval op klimaatwetenschap

Dat Trump het niet zo nauw neemt met het overweldigende bewijs voor de opwarming van de aarde, wisten we al langer. Tijdens de campagne riep hij tegen wie het maar wilde horen dat klimaatverandering niet bestond. Hij meende zelfs dat het hele concept een complot van China was om de VS op hogere kosten te jagen. Lachwekkend, ware het niet dat deze man nu aan het roer staat van het Amerikaanse klimaatonderzoek door overheidsinstituten. Dat feit zorgde ervoor dat wetenschappers na zijn verkiezing als een dolle back-ups gingen maken van allerhande onderzoeksgegevens, uit angst dat Trump de hele boel bij het digitale grofvuil zou zetten.

En hoewel het na zijn verkiezing eventjes leek alsof hij zijn toon zou matigen, is daar sinds hij het stokje van Obama overnam niets meer van te bekennen. Eerst beloofde Trump grote delen van Obama’s klimaatplannen terug te draaien omdat, zo staat te lezen op de website van het Witte Huis, ‘we te lang achter zijn gebleven door bezwarende regelgeving op onze energie-industrie’. Bovendien hoopt Trump nu via censuur onwelgevallige informatie te wissen en onhandige wetenschappelijke uitkomsten te blokkeren (zie het volgende punt). Welkom in de nieuwe antiwetenschappelijke werkelijkheid van de Amerikaanse president, dames en heren.

2. Politieke censuur op wetenschappelijke feiten

Het begon met een communicatieverbod voor overheidsdiensten die naar de zin van Trump en zijn team iets te gretig informatie deelden over klimaatverandering op sociale media. Hoewel dat op zichzelf klonk als een verontrustend gegeven – vrije publiekstoegang tot wetenschappelijke kennis is van groot belang in een democratie – bleek later dat iets dergelijks vaker gebeurt bij de wisseling van president naar president. Desondanks was het opmerkelijk dat tweets over wetenschappelijk vastgestelde feiten door een nieuwe regering als communicatieprobleem werden gezien.

Gisteravond laat schakelde Trump nog een tandje bij in zijn wetenschapscensuur. Toen kwam het bericht naar buiten dat het niet blijft bij een tijdelijk communicatieverbod. Eerder al bleek dat wetenschappelijke geldstromen binnen overheidsinstituten op pauze stonden. En nu wil Trump tot overmaat van ramp niet alleen de publiekscommunicatie over wetenschap aan banden leggen, maar ook de wetenschap zelf. Vertegenwoordigers van de president verklaarden dat wetenschappelijke gegevens en datasets op de website van de Environmental Protection Agency eerst een politieke lakmoesproef moeten doorstaan die bepaalt of ze beschikbaar blijven. Inderdaad: politiek toezicht op wetenschappelijke uitkomsten. Zelfs als de ingrepen uiteindelijk meevallen, en nieuwe onderzoeksresultaten bijvoorbeeld gevrijwaard blijven van censuur, heeft het team van Trump zijn positie daarmee kraakhelder gemaakt. Vrij wetenschappelijk onderzoek, en de publieke beschikbaarheid van de uitkomsten, zijn onder Trump niet langer veilig.

3. Het normaliseren van ‘alternatieve feiten’ (beter bekend als: liegen)

Waren er nou meer of minder bezoekers bij de inauguratie van Donald Trump dan bij die van Barack Obama? Beelden van de liveuitzendingen lieten er geen twijfel over bestaan: bij Obama was het drukker. Dat was uiteraard tegen het zere been van de man die altijd wil winnen en dus koos hij ervoor van die beelden dan gewoon maar geen snars te geloven. Inderdaad: ondanks al het bewijs van het tegendeel. Die houding is niet alleen in strijd met de op bewijs gebaseerde handelswijze die bijvoorbeeld wetenschappers in hun onderzoeken hanteren, maar vooral ook met elke vorm van gezond verstand. Trump stuurde zijn perschef zelfs naar buiten om ‘de media’ de les te lezen. Het resultaat? Een historisch staaltje overheidsleugens die nog het meeste doen denken aan de verklaringen van een ordinaire dictatuur, en zeker niet die van een moderne democratie.


Uiteraard ging het gebrek aan respect voor de feiten in dit geval om een triviale zaak. Maar deze eerste zet zou best eens een strategische opmars naar erger kunnen zijn: een toekomst waarin onwelgevallige cijfers over de economie, de werkeloosheid of – inderdaad – de onwenselijke uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek glashard worden ontkend, en vervangen door de ‘alternatieve feiten’ van de staat, zoals Trump-adviseur Kellyanne Conway het op televisie verwoorde. Een bizarre ontkenning van de betekenis van het woord ‘feit’, dat tot allerhande lollige berichten leidde – zoals dit stuk over een ruimteschip in The Guardian. Grappig? Zeker. Maar niet minder zorgwekkend.  

4. Een verontrustende hang naar complottheorieën

Alsof het gebrek aan respect voor de naakte feiten nog niet genoeg is, zijn de hoogste lui in de nieuwe Amerikaanse regering nog nadrukkelijker losgeraakt van wat de meeste mensen als de objectieve werkelijkheid zouden beschouwen. Zo gelooft Trump zelf, tegen elk stukje redelijk bewijs in, dat er een historisch grootschalige verkiezingsfraude heeft plaatsgevonden – eentje waarbij miljoenen illegalen stemden op Clinton (en nul, nee, echt: nul, op hem). Het zou, zo stelt Trump, de enige reden zijn dat hij de ‘popular vote‘, de in het Amerikaanse systeem verder irrelevante populariteitswedstrijd tijdens de verkiezingen, met zo’n 3 miljoen stemmen verschil verloor.

Het is een complot dat als eerste opdook op de bekende complotsite infowars en dat Trump maar al te graag wilde geloven. Sindsdien doet hij dat ook, en niemand kan hem met zoiets ouderwets als ‘feiten’  van het tegendeel overtuigen.

Maar het gaat verder dan Trump zelf. Zo dompelt Trumps aanstaande National Security Advisor Michael Flynn zich regelmatig onder in nepnieuws. Flynns zoon geloofde zelfs heilig in het bizarre pizzagate-‘schandaal’, een in alternatieve kringen populaire complottheorie die stelde dat Hillary Clinton en haar naaste medewerker John Podesta samen een geheim pedofielennetwerk zouden onderhouden vanuit pizzarestaurant Comet Ping Pong in Washington D.C. Een kwalijke, en aantoonbaar onjuiste, theorie die er zelfs voor zorgde dat een gewapende man verhaal kwam halen bij het betreffende restaurant.

5. Trumps gebrek aan nieuwsgierigheid

De vorige vier punten suggereerden al dat intellectuele verworvenheden vermoedelijk niet hoog op het benodigde rijtje karaktereigenschappen van de nieuwe regering-Trump staan. Maar de intellectuele luiheid bij Trump lijkt zelfs nog wat dieper verankerd in zijn persoonlijkheid. Trump leest bijvoorbeeld, zo blijkt, nooit boeken. En voor briefings langer dan een pagina, heeft hij geen geduld. De updates van zijn veiligheidsdiensten slaat hij liever over, omdat ze naar zijn zeggen te veel herhalingen bevatten. Het hint naar een geest die weinig opheeft met leren.

Trump blijkt voorts niet te kunnen omgaan met technologie. Hij mailt nooit en dicteert naar zeggen zijn tweets zelfs vaak tegen zijn assistenten. Terwijl, zo zou je denken, meer kennis van computers in zijn voormalige rol als ceo niet weg was geweest. Al was het maar vanuit een basale interesse in de technologieën die om hem heen de wereld veroveren.

Trump kan zich bovendien niet lang genoeg concentreren tijdens een interview, en laat zijn aandacht meermaals afleiden door de televisie. Überhaupt zit Trump naar verluidt veel te veel televisie te kijken, in plaats van dingen te doen. Zijn medewerkers doen hun uiterste best om informatie bij hem weg te houden die zijn opvliegerige karakter kunnen voeden, zodat hij niet in irrationele woede ontsteekt. Iets dat extra lastig is omdat ‘hij snel verveeld raakt en dan televisie gaat kijken’, zo vertelden diezelfde medewerkers tegen Politico.

Begrijp me niet verkeerd: op televisie kun je hele intelligente dingen bekijken. Het is dus niet zo dat Trumps keus van medium per definitie al tegen hem spreekt. Maar hij lijkt op televisie vooral zichzelf in de gaten te houden en zijn uit de kluiten gewassen ego te willen voeden. Een gewoonte die, zo lees je tussen de regels door, iets te veel op een obsessie is gaan lijken. Als dat klopt, lijkt er weinig ruimte voor andere overwegingen, zoals – ik noem maar een dwarsstraat – het fatsoenlijk leiden van een land.

Uiteraard is het moeilijk om het waarheidsgehalte van dit soort uitspraken te checken. Maar in het weinig flatteuze beeld dat vanachter de schermen ontstaat van deze nieuwe Amerikaanse president, lijkt een van de belangrijkste componenten van goed geïnformeerd leiderschap volledig afwezig: oprechte nieuwsgierigheid. En dat is verontrustend. Want, zoals de bekende Amerikaanse astronoom Neil Degrasse Tyson stelde in een interview op deze site: ‘Nieuwsgierigheid is ook een cruciaal onderdeel van goed leiderschap, omdat je daarmee over nieuwe problemen kunt nadenken, die problemen analytisch kunt beschouwen en een daarbij passend besluit kunt nemen. Die manier van denken dient de belangen van een natie – of van de wereld, als die je prioriteit is – met name als je politieke macht hanteert.’ Amen.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste wetenschapsnieuws? Meld je nu aan voor de New Scientist nieuwsbrief. 

Lees ook:

Over de auteur

George van Hal

George van Hal is wetenschapsjournalist en coördinerend redacteur bij New Scientist. George studeerde sterrenkunde, is zelfverklaard sciencefiction- en filmfanaat, en schreef daarover het boek Robots, aliens en popcorn. George zit op Google+ en Twitter. Meer informatie over George en zijn artikelen is te vinden op zijn website.



19 Reacties

  • David Dirkse

    | Beantwoorden

    De klimaatwetenschap staat nog in de kinderschoenen en heeft nog n o o i t een goede voorspelling gedaan. Daarop (miljarden kostend) beleid baseren is fraude.
    Ook is het volstrekt onduidelijk welk deel van die krappe graad opwarming sinds de kleine ijstijd door industrialisatie komt. Kortom: hier heeft Trump groot gelijk: je kunt je geld beter besteden. Voeg daarbij dat wind en zon nooit genoeg power kunnen leveren om een moderne natie te bedienen. De technologie om fossiel op te volgen bestaat simpelweg nog niet. Trump bewijst de mensheid een grote dienst door het klimaatalarmisme terug in zijn hok te stoppen.

    • Steven

      | Beantwoorden

      Het CO2 gehalte stijgt plotseling. Tegelijk stijgt de temperatuur plotseling, met wel meer dan die ‘krappe’ graad van jou. Verder zijn er geen significante veranderingen. Toevallig? Lijkt me niet. Is het een waterdicht bewijs? Nee. Maar wel een bijzonder sterke aanwijzing.

      Klimaatverandering heeft enorme gevolgen. Hierop je beleid niet baseren is niets minder dan misdadig. Gelukkig ontwikkelt de techniek om duurzaam energie op te wekken zich snel. En dat moet ook zonder klimaatveranderingen gebeuren, want fossiele energie raakt binnen afzienbare tijd uitgeput.

      Klimaatverandering heeft enorme gevolgen. Als je van mening bent dat er geen reden is om CO2 emissie te beperken, kom dan met overtuigende/onweerlegbare bewijzen dat toegenomen CO2 uitstoot níét de oorzaak is van de waargenomen temperatuurtoename.

      Als je niets beters te melden hebt dan ‘ach, ik denk dat het wel losloopt en een alternatief is toch niet haalbaar’, houd dan je mond alsjeblieft.

      • Pieter

        | Beantwoorden

        Klimaatverandering heeft enorme gevolgen. Dat zal de toekomst nog moeten leren. Allerlei doemsenarios gaan er in als koek. Zeggen dat iets vreselijks zal gebeuren krijgt altijd meer aandacht dan, dat het wel mee valt. Zo zit de mens in elkaar. Het maakt gelukkig niet uit want het gedrag van de mensen verandert toch niet. Elk jaar wordt er meer olie verbruikt dan het jaar ervoor. Ondanks alle windmolens (of misschien juist daardoor)

        • Steven

          | Beantwoorden

          Twijfel je aan klimaatverandering zelf (lees: temperatuurstijging) of aan de gevolgen van een klimaatverandering? Twijfel is trouwens niet genoeg, als het ‘doemscenario’ één van de mogelijke uitkomsten is. Dat schrijf ik, en dat negeer je, of heb je niet begrepen.

          “Dat zal de toekomst nog moeten leren”. Je wacht blijkbaar liever tot het mogelijk te laat is. Dat vind je nog een goed idee ook, want volgens jou zit de mens ‘gelukkig’ zo in elkaar.

    • Brav

      | Beantwoorden

      Hoe zit de chemie van broeikasgassen volgens jou dan in elkaar, David? Komt er minder CO2 vrij bij het gebruik van fossiele brandstoffen? Is CO2 stiekem geen broeikasgas?

      Ik ben geen chemicus, maar dat is een behoorlijk exacte wetenschap volgens alles wat ik ervan geleerd heb. Als je weet hoeveel fossiele brandstof er ongeveer verbrand wordt, weet je ook hoeveel CO2 daarbij vrij komt. Volgens jou klopt dat dus niet?

      Het is in mijn ogen ook niet raar dat het een groot effect kan hebben als je in <2 eeuwen de energie ergens uit haalt die er in miljoenen jaren daarvoor in is opgeslagen (energie die in chemische verbindingen zit, waar ons metabolisme ook op gebaseerd is).

    • rofer

      | Beantwoorden

      Bij aanvang van hun perioden ,vaardigden de meeste vorige Amerikaanse Presidenten in hoog tempo decreten en verordeningen uit ,dat tempo nam na enige
      tijd weer af, om vaak genoeg te verdwijnen na een tijd. Ik vraag me af wat voor scholen hij bezocht heeft, weet wel dat hij een bulk vastgoed van z,n vader heeft, hij slaat nu wild in het rond het is de vraag ,wanneer het dimmen komt.

    • George van Hal

      | Beantwoorden

      Beste David,

      Bedankt voor je reactie. Het gaat bij het beleid van Trump niet over de vraag of er een wetenschappelijk argument te formuleren is tegen klimaatverandering. Die discussie hebben we – ook in New Scientist en haar voorganger – uitvoerig belicht. Dat is een separate discussie.

      Het gaat er hier om hóe Trump omgaat met de wetenschap, die hij volkomen terzijde schuift. Dat doet hij niet vanuit inhoudelijke argumenten. Als hij peer reviewed onderzoek zou aanpakken met peer reviewed onderzoek, een sceptisch wetenschappelijke expert tegenover de gevestigde klimaatwetenschap zou zetten, dan zou dit een heel ander stuk zijn geweest.

      Trump doet dat echter vanuit onderbuikgevoel, en een gevaarlijke hang naar complottheorieën. Hij bepleit politiek toezicht op vrij wetenschappelijk onderzoek. Zelfs als je het inhoudelijk met hem eens bent – ik ben dat overigens niet – moet de manier waaróp hij die tegenstand uit, iedere liefhebber van wetenschap zorgen baren.

  • Leo Verdaas

    | Beantwoorden

    Wel een erg politieke insteek voor een site die zich normaal alleen met wetenschap bezig houd. Voor het verhaal van CNN en de inauguratie, zie ook eens de foto van CNN zelf op: http://media.tpo.nl/2017/01/23/nepnieuws-cnn-gigapixelfoto-geeft-president-trump-gelijk-publiek-inauguratie/

    • Brav

      | Beantwoorden

      Die site toont helemaal niks. De twee naast elkaar gehouden foto’s met dat witte gebouw zijn waarschijnlijk op een andere dag genomen, aangezien er op de foto met meer publiek ook allerlei tentjes en bouwsels (lampen? Camera’s?) te zien zijn. Er wordt beweerd dat de foto met de tentjes veel later genomen zou zijn, zonder te zeggen wat “veel later” dan inhoudt. Ik heb elders de bewering gezien dat de foto’s met weinig publiek 5 uur vantevoren genomen zouden zijn. Toen was het 7 uur ’s ochtends en was de zon nog niet op, dus erg vreemd dat de lichtval op die foto duidelijk het licht van overdag laat zien.

      De andere foto’s zijn onder een zodanige hoek genomen dat de omvang van het publiek moeilijker te zien is. Als je op gelijke hoogte of slechts iets hoger kijkt naar een menigte zie je de lege plekken uiteraard minder goed dan van boven (aangenomen dat die foto’s echt van de juiste datum en tijd zijn, ik heb al foto’s gezien waarvan beweerd werd dat ze van deze inauguratie waren terwijl dat niet zo was).

    • René de Gier

      | Beantwoorden

      Niet alleen in de politiek, met name ter linker zijde, heeft politieke correctheid als een ware plaag om zich heengegrepen, maar dit mentale verlammingsverschijnsel doet zich nu ook overal voor in de journalistiek en wetenschap. Net als politiek en journalistiek is ook wetenschap geen waardenvrije menselijke bezigheid. En daar is de laatste decennia ook nog eens een niet meer te stoppen zondvloed bijgekomen van journalistieke en wetenschappelijke fraudeurs à la Diederik Stapel.
      Dit door uw redacteur bij elkaar geharkte, tendentieuze stuk is een wetenschapsblad onwaardig. Hoewel ik bepaald geen Trump-aanhanger ben, stel ik vast dat deze speelse vastgoedbaron met stripfiguurallures een welkome frisse wind over de hele wereld blaast. En wat uw redacteur betreft zou ik hem na willen zeggen: George van Hal, je bent ontslagen.

      • Steven

        | Beantwoorden

        “een niet meer te stoppen zondvloed … van journalistieke en wetenschappelijke fraudeurs”. En dit is niet tendentieus?

      • George van Hal

        | Beantwoorden

        Beste René,

        Gelukkig gaat u daar niet over.

        Maar belangrijker nog is het volgende: dit is een opinieartikel, dat – uiteraard – een mening bevat. Het volgende zal u wellicht verbazen: ik ben het met u eens dat politiek en journalistiek geen waardenvrije bezigheid is. En zelfs dat dat geldt voor wetenschap, al is de achterliggende methode wel ingericht op een manier die dergelijke invloed moet minimaliseren.

        Dat de heer Trump een ‘frisse wind’ laat waaien, daarin ben ik het echter volkomen met u oneens. Zijn handelswijze is een gevaar voor onafhankelijke wetenschap – niet menselijk onafhankelijk, maar politiek onafhankelijk – en dat is iets waar iedereen zich zorgen over zou moeten maken.

  • Lodewijk Vis

    | Beantwoorden

    Het is een populair misverstand dat critici van de alarmistische opvatting over klimaatverandering (‘we stevenen af op een ramp als we doorgaan met co2 uitstoten’) gebruik zouden maken van andere feiten. Dat is niet zo . Ook zogenaamde sceptici accepteren dat de aarde opwarmt en dat de opwarming ten dele waarschijnlijk door de mens wordt veroorzaakt. Zij achten echter de klimaatgevoeligheid van het systeen voor co2 geringer dan alarmisten en hebben andere ideeën over klimaatbeleid. Dit standpunt verdient overweging en respect. Trump is geen serieuze vertolker van het sceptische standpunt. Daarmee is dat standpunt zelf nog niet onzinnig, zoals uw site suggereert.

    • George van Hal

      | Beantwoorden

      Beste Lodewijk,

      Of je het nu qua uitkomst eens bent met Trump of niet, feit is dat hij zich – in tegenstelling tot veel critici (of: ‘ontkenners’, zoals het andere kamp het liever omschrijft, zelfs het woordgebruik in dit debat is gepolitiseerd) – juist absoluut niet met feiten bezig houdt. Dat tilt zijn beleid uit boven het al jaren durende discours over de feiten in de klimaatdiscussie – dat een heel apart onderwerp is. Het maakt zijn beleid tot een zorgwekkend teken van antiwetenschappelijk denken, dat ik in dit opiniestuk graag aan de kaak wilde stellen.

  • Hans Clemens

    | Beantwoorden

    To all Americans : ”The Donald is your own Putin-assisted self inflicted 9/11 character living Home Alone in the White House;his staff is similar to a glass of HEINEKEN : The scum floats up on top….Cheers !.

  • Dirk

    | Beantwoorden

    Heel teleurstellend dat New Scientist zich mengt in politiek. Nog zorgwekkender is dat zelfs New Scientist zich heeft laten brainwashen door de Amerikaanse main stream media, die niks anders doen dan liegen.

  • Meine

    | Beantwoorden

    Dit is geen wetenschap. dit is politiek ! En politici zijn net zo betrouwbaar en geloofwaardig als 2e hands autoverkopers.

    Helaas heeft Newscientist zich nu tot dit niveau “verlaagd”. De beste oplossing is, dat dhr van Hal zich alleen nog maar gaat bezighouden met sterretjes en SciFi.

  • Julie

    | Beantwoorden

    Een wetenschapper, een rechter en een politicus horen verschillende beroepen te zijn.
    Uit het artikel maak ik op wat iemand tot een goede wetenschapper maakt:
    – Wetenschappelijk bewijs weerleggen met ander wetenschappelijk bewijs.
    – Wetenschap objectief/onafhankelijk van politiek beschouwen.
    – Streven naar vrije publiekstoegang tot wetenschappelijke kennis.
    – Betrouwbaarheid (onwenselijke) uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek.
    – Onderscheid/verklaring tussen wetenschap en nepnieuws/complotten.
    – Veel lezen, omgaan met technologie.
    – Taakgerichtheid tonen.
    – Kunnen toepassen van theorie.

    President Trump is een politicus, met een uitgesproken mening, dat betekent dat hij er wel mee bezig is geweest en daar gedachten over heeft. Hij heeft ook gemerkt dat onderzoekers van mening verschillen over kwesties als:
    – – psychiatrische labels, oorzaken, en farmaceutische industrie, ernstige reacties op een vaccin zoals epileptische aanvallen treden zeer zelden op, maar dus daarom sluit een vaccinatie een bijwerking niet uit.
    – Er zijn meerdere en cumulatieve factoren die het risico op kanker verhogen.
    – klimaatopwarming door wolken of CO2?
    Omdat een president beleid moet voeren neemt hij daarom zelf stelling, tot wetenschap een definitieve uitkomst heeft.
    Dat president Trump een wereldwijd vastgoedimperium had betekent ook dat hij niet passief is maar juist doelgericht geweest. Nu hij sinds kort president is doet hij nieuwe ervaringen op, en is duidelijk bezig zijn land en zichzelf te beschermen, tegen de vijandige `democratische` invloeden. Hopelijk is het tijdelijk om daarna bezig te kunnen met feiten uit wetenschap , dat hij waarschijnlijk zakelijk, d.w.z. innovatief een waarde zal toehechten.

  • René Waijers

    | Beantwoorden

    Het artikel over de gevaren voor de wetenschap met alle meningen en eventuele maatregelen van Trump is terecht dat het hier gepubliceerd wordt.
    De macht en de budgetten waarover hij nu beschikt kunnen van heel grote invloed zijn op de wetenschap, wereldwijd, om maar te zwijgen over het democratische gehalte ervan en de vrijheid van publicatie en meningsvorming.
    Voor publieke functies zoals o.a. de zijne zouden breed gedragen psychische eigenschappen vereist moeten zijn, gewoon minimale toelatingseisen en ik ben er van overtuigd dat Trump niet verder zou komen als ronde 1 van de 3.(?)

Plaats een reactie