Ons muzikale brein – wat muziek met ons doet

Bij Sardijnse a cappelazang hoor je af en toe iets vreemds. Wanneer de vier mannenstemmen perfect in harmonie zijn, lijkt vanuit het niets een vijfde, vrouwelijke stem mee te zingen. Volgens de Sardijnen is dat de stem van de maagd Maria, die afdaalt naar de aarde. In werkelijkheid is de vijfde stem een product van de hersensen, schrijft neuropsycholoog Daniel Levitin in Ons muzikale brein. Net als bij optische illusies corrigeert het brein zelf verwarrende of missende audio-informatie, wat soms vreemde effecten zoals bij de Sardijnenzang oplevert.

MuzikaalVoorafgaand aan zijn studie cognitieve psychologie aan de Stanford University was Levitin muziekproducer en mixte hij platen voor onder meer Santana en The Grateful Dead. Deze dubbele passie maakt hem de aangewezen persoon om een boek over muziekcognitie te schrijven.

Daarbij levert Levitin geen half werk. Hij neemt de lezer mee op een erg uitgebreide tocht door de wereld van muziek en hersenen, zonder een zijweg over te slaan. Dat maakt de eerste drie hoofdstukken wat droog, maar steeds de moeite waard. Op kraakheldere toon en gelardeerd met veel voorbeelden legt de schrijver uit hoe muziek onze emotionele hersengebieden prikkelt, of hoe ons verwachtingspatroon onze muziekperceptie aanjaagt. Neem bijvoorbeeld de gekke zevenkwartsmaat uit Yesterday van The Beatles. Zodra je zulke muzikale trucs doorziet, aldus Levitin, kun je de schoonheid van muziek nog meer waarderen dan je al deed.

Over de auteur

Mickey Steijaert

Redacteur New Scientist



Plaats een reactie