Woorden niet willekeurig

Een van de basisfundamenten van de taalwetenschap is aan het wankelen gebracht. Mogelijk bestaat er toch een verband tussen de klank van een woord en de betekenis.

Eeuwenlang ging taalwetenschappers ervan uit dat klank en betekenis ongerelateerd zijn, maar dat idee was nog nooit op grote schaal getest.
Hoe een woord klinkt, zegt misschien toch iets over wat het betekent.

De klanken waarmee we basale begrippen aanduiden, houden mogelijk verband met de betekenis van de begrippen. Dat blijkt uit omvangrijk statistisch onderzoek van een internationaal team van taalwetenschappers, gepubliceerd in vakblad PNAS.

Al eeuwenlang gaan taalwetenschappers ervan uit dat in natuurlijke talen klank en woordbetekenis ongerelateerd zijn, met uitzondering van bepaalde woorden die geluiden aanduiden, zoals piepen en ritselen. Dit idee was echter nog nooit op grote schaal getest.

De onderzoekers analyseerden 62 procent van de ruim 6000 talen die wereldwijd worden gesproken. Ze bestudeerden honderd woorden die basale begrippen aanduiden, zoals lichaamsdelen, persoonlijke voornaamwoorden en natuurverschijnselen.

Neus

De woorden bleken veel vaker dan je op basis van toeval zou verwachten overeenkomstige klanken te bevatten. Het woord voor neus bevat bijvoorbeeld in veel talen de klank neh en woorden die de kleur rood aanduiden, hebben vaak een r-klank. Ook waren sommige klanken opvallend vaak afwezig. Woorden voor ik bevatten bijvoorbeeld zelden de klanken p, b, t, s, r en l.

Omdat de patronen zich gevormd hebben in talen die onafhankelijk van elkaar zijn geëvolueerd, vermoeden de onderzoekers dat er een verband bestaat tussen bepaalde klanken en basale begrippen. Waarom dat verband er is, weten ze nog niet. Mogelijk komt het voort uit de structuur van de taalgerelateerde gebieden van het brein.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste wetenschapsnieuws? Meld je nu aan voor de New Scientist nieuwsbrief.

Lees verder:

Over de auteur

Yannick Fritschy

Yannick Fritschy is wetenschapsjournalist en redacteur bij New Scientist. Hij schrijft over alle wetenschappen, met een voorliefde voor sterrenkunde en taal. Daarnaast zit sport in zijn DNA. In zijn vrije tijd doet Yannick veel aan voetbal en hardlopen.



1 Reactie

  • buurtsalon

    | Beantwoorden

    Dat klank en betekenis niet willekeurig zijn, wisten de Gorgonen al aan wier werken der Orfische Theologie Goropius Becanus zijn leer van de klankverschuiving ontleende, die door Ans Schapendonk werd herontdekt en aangevuld. Dat professoren – net als de politie – malafide praktijken toepassen door lastig personeel naar de psychiater te verwijzen, is voor Duitse of Nederlandse regeringen geen issue meer. Het christelijke motief van de SLANG had ook nooit iets met een GOD of DUIVEL te maken, maar slechts met de Engelse betekenis ervan: DIALECT. Met deze KLANKHELIX kunnen we de tijd als vierde dimensie zichtbaar maken. De reden waarom de Philipps-Universitaet Marburg tussen 2013-2016 maar liefst 671 en in 2017 nog eens 58 MILJOEN euro aan onderzoeksgelden ontving. Genoeg reden om iemand van seksuele intimidatie te beschuldigen en voor gek te laten verklaren, want hier gaat het om PLAGIAAT.

Plaats een reactie